BULLETIN No.155

Ha’aretz What Assad needs to do There is reason for concern that even in a situation of peace with Israel, Syria would not reduce its ties with Iran and Hezbollah, and when push came to shove, would join them in a campaign against Israel, in the hope of realizing its longtime pan-Arab vision.
In Syria, Converting For Sake of Politics Admiration of Hezbollah fosters respect and a small but escalating number of politically sensitive conversions for the Shiite faith.
Lunch in Damascus by Uri Avnery
The Times UN force faces battle to secure peace They are better armed than before but some doubt the ability of Unifil soldiers to contain Hezbollah
Israeli Bomblets Plague Lebanon Officials say it will take more than a year to clear southern Lebanon of unexploded cluster bombs dropped by Israel.
Washington Times Lebanon's combustible mix

International Crisis Group The Arab-Israeli Conflict: To Reach a Lasting Peace Full report
Schiff Lessons of the Palestinian fighting
MIDDLE EAST AND AFRICA: Hamas accused of assassinating Fatah rivals
The Palestinian Authority King Mahmoud
UPI Analysis: Palestinian president's dilemma

RFE/RL Iraq Internally Displaced Flee Sectarian Violence
Washington Post Rice Pushes Iraqis To Defuse Violence Visiting Baghdad, Secretary Cites Urgency Of Improving Security, Reconciling Rivals By Robin Wright
New York Times Senator Says U.S. Should Rethink Iraq Strategy
Christian Science Monitor How Al Qaeda views a long Iraq war A letter found in Iraq shows the group sees the war as a boon for its cause.
Roadside, car bomb attacks in Iraq reach 'all-time high'
Attacks thwart US efforts to stem sectarian violence.

World Powers to Meet On Iran Sanctions Months of intense negotiations about nation's nuclear program have failed, U.S. and European officials say prior to talks on punitive actions
Gulf News The open secret of Rafsanjani's missives By Amir Taheri
PINR "China and Iran Strengthen their Bilateral Relationship" Full text of report
World Powers to Meet On Iran Sanctions Months of intense negotiations about nation's nuclear program have failed, U.S. and European officials say prior to talks on punitive actions

Boston Globe Charting a path in the Mideast (By Samuel Lewis and Edward S. Walker) There are five steps the United States should take that would have a significant, positive impact in the Middle East and on U.S. foreign policy
Arab nations should stop mocking and start helping Rice's efforts have shown up the reluctance of Arab governments to tackle problems on their own doorstep

BULLETIN No.154

Washington Institute Lebanon, Before and After the Israel-Hizballah War
Washington Institute Lessons and Implications of the Israel-Hizballah War: A Preliminary Assessment By David Makovsky and Jeffrey White
PINR - "Intelligence Brief: Internal Political Tensions in Post-Conflict Lebanon" Full text of report
Hezbollah: Fact and Fiction by Nir Rosen
Scott Sullivan, Conservative Voice Syria vs. Iran — the Real War. Could it be?
Syria peace a pipedream/ Avital
The Golan in the role of Sharm What is the Syrian president supposed to think when he hears Olmert declare that the Golan "will remain in Israeli hands forever?" Perhaps he will be tempted to follow Sadat's lead and initiate a limited military campaign that will cost us dearly.
Israel does not want peace with Syria By Gideon Levy
Assad: Peace Talks With Israel Would Take 6 Months
Syria has released 3 Kurdish activists from jail.
Jerusalem Post UNIFIL permitted to use force to prevent s. Lebanon clashes
Hezbollah listened in on IDF beepers and cell phones
Internal divisions threaten Lebanon just as much as external attack
After war in Lebanon, Israeli settlements growing again West Bank expansion may complicate US Secretary of State Rice's aim for Israeli-Palestinian talks.
Syria, Iran intelligence services aided Hezbollah during war Ha’aretz - Print Edition
More Israeli Analysts Now Consider Hezbollah 'Weakened,' War 'Successful'
Israel Sets Conditions for Syria Talks
Report: Hezbollah Received Intel From Russian-Syrian Listening Post During War
Concerns Mount over Hezbollah's Rearmament

An Arab-Israeli settlement: a global call to action openDemocracy
Rejected but necessary Moshe Arens on the Israeli National Security Council.
Not an internal Palestinian matter
Yedioth Ahronoth Israel, it's time for an apology
BBC Rice to meet Palestinian leader
Analysis: Bad for PA doesn't mean good for Israel
FT Editorial Not a nice neighbour Russia was one of many countries recently to accuse Israel of disproportionate retaliation for the capture of two of its soldiers but has now wildly over-reacted...
A struggle among losers The strength of the Palestinian groups currently at odds is about equal. The two movements, Fatah and Hamas, with their private militias in the Gaza Strip, are unable to overcome one another. It is clear to almost everyone in the territories that neither side will be able to emerge victorious from this fighting; a deal is necessary.
DEBKAfile Exclusive: Rice’s multiple ME mission: Stopping Iran, Hizballah and Hamas in their tracks and drawing Syria into the moderate Arab camp
Egypt, Jordan Want Hamas Government Toppled - Roee Nahmias (Ynet News)
Palestinian Rivals 'on Brink of Civil War'
Washington Post Rice Cites Concern for Palestinians, But Low Expectations Mark Visit By Robin Wright
Abbas Says Talks With Hamas on Unity Government Falter
Blockade of Gaza could be eased by Rice plans

PostGlobal Given the mess in Iraq, should the U.S. move toward "federalism plus" -- a plan that devolves power into Sunni, Shiite and Kurdish regions? What would be the consequences of such a de-facto partition for the rest of the Middle East?
Daily Star The troubling Green Zones of the US mind By Rami G. Khouri
Washington Post Reach Out To the Red Zone By David Ignatius My worry is that Condoleezza Rice is becoming a traveling version of Baghdad's 'Green Zone,' talking about hopeful strategies that are disconnected from events on the ground.
Editorial How to Lose a War The Bush administration's mismanagement of Iraq has been chronicled in shocking detail.
Asia Times Twenty-one reasons Iraq is not working - Tom Engelhardt
Accelerating the collapse of IraqOnline Journal
Daily Star What's next for the US in Iraq, and in a region with an eye for the weakness of strangers? By Fouad Ajami
Militia 'madness' stirs Iraq Abandoning an earlier policy of disarming all Iraqi groups for the sake of peace and reconciliation, the US is backing new Sunni militias, sparking widespread fears that the move will put more weapons into the hands of insurgents and fragment the population even further by fueling internecine tribal conflicts. - Ali al-Fadhily and Dahr Jamail
NRO RICH LOWRY: It is Don Rumsfeld who is perhaps closest to the Democrats’ preferred Iraq strategy. “Woodward's Real Revelation”
Kissinger's 'Salted Peanuts' and the Iraq War by John Prados
Daily Star What's next for the US in Iraq, and in a region with an eye for the weakness of strangers? By Fouad Ajami
Ehsan Ahrari The American Way of Thinking About the Iraq War

Iran, Its Neighbours and the Regional Crises Chatham House
To End Iran Standoff, Plan for War - Michael Rubin, New York Daily News
The Times Chirac must lead resistance to Iran's latest nuclear offer World Briefing by Bronwen MaddoxThe latest Iranian brinkmanship on its nuclear hopes is ingenious. But it should be a non-starter.
Ehsan Ahrari Exploiting the Legendary Arab-Iran Divide
MIDDLE EAST: UK andUS revive threat of sanctions on Iran
Washington Times US wins a united front on Iran
Financial Times Total mistrust set to scupper chance of US and Iran talks The US and Iran appear to be on the brink of missing what analysts see as an historic opportunity to engage in comprehensive, high-level talks because of a complete lack of trust on both sides
Martin Indyk Responding to Iran's Nuclear Ambitions: Next Steps View Full Testimony (PDF—38kb).
Asia Times Mahmoud Ahmadinejad's performance for the past year has disenchanted some Iranians

Foreign Policy The Sons of the Fathers Saudi Arabia isn’t the only Arab country where economic and political success hinges on succession. These Middle Eastern scions have been groomed to continue their family’s rule. But are they as committed to reform as they seem?
If Saudi Arabia’s King Abdullah is to stem the Islamist extremism that continues to inspire violence, he must quickly push reforms that will outlast his inevitably short reign
UPI Walker's World: Saudi Arabia and the Sunni-Shiite divide


The Forgotten Christians in the Middle East - Amnon Rubinstein
Financial Times MIDDLE EAST: Baghdad tries to bring security forces into line
Guardian Palaces and prisons Brian Whitaker Rice wants to meet with Middle Eastern moderates - but she's looking in all the wrong places.
UPI Arab Press Roundup: Rice's Middle East tour
Jerusalem Post Rice's swing Is it possible to walk a tightrope between clashing agendas, or are idealistic and practical considerations hopelessly in conflict?
Washington Post Reach Out To the Red Zone By David Ignatius My worry is that Condoleezza Rice is becoming a traveling version of Baghdad's 'Green Zone,' talking about hopeful strategies that are disconnected from events on the ground.
Christian Science Monitor Can Rice rally Middle East against Iran? On a trip this week, the secretary of State seeks a support network of Palestinian, Lebanese, and Iraqi moderates.

BULLETIN No.153

Weekly Standard Hezbollah's New Mission The "resistance" takes aim at the Lebanese government.by David Schenker
Stratfor Syria, Israel: Al Assad Comments On Peace Talks
Al Hayat King Abdullah II of Jordan to Al-Hayat: "Let's leave Iraq to the Iraqis and Lebanon to the Lebanese. I cannot the least claim that the Jordanian-Syrian relationship is perfect. A potential military confrontation with Iran will be catastrophic. Regional parties are fomenting the confessional sedition." (By Ghassan Charbel)
Syria, Iran intelligence services aided Hezbollah during war

Commentary Magazine Israel's New Reality by Hillel Halkin The aftermath of Lebanon presents a need, and an opportunity, to rethink Israel’s situation in the world.
Ha’aretz - Print Edition
BBC Palestinian clashesTension on the streets runs high as Gazans bury their dead
Practical visionRice aims to court moderate Arabs during Middle East trip
Boston Globe Unwritten history (By Rashid Khalidi,
The challenges of writing Palestinian history reflect the larger challenges facing the Palestinians' quest for statehood

Iraqi Leader Unveils New Security Plan Amid Rising Violence
Jack Kelly It's Time to Set a Timetable for Iraq
UPI Outside View: Three myths about Iraq
PINR "Intelligence Brief: Al-Sadr's Rise to the Top" Full text of report

Stratfor Fourth Quarter 2006: Time for Iran's Close-Up - Part 1 - Part 2
Heritage Foundation Time for the Senate to Act on Iran Sanctions by James PhillipsSeptember 29, 2006 The Iran Freedom Support Act would extend the authority to impose sanctions on Iran.
Washington Times If and when Bush 'Iraqs' Iran By Arnaud de Borchgrave
U.S. wins a united front on Iran

Financial Times Rice under pressure to strike Mideast peace deal
Rice on new Mid-East tour The US secretary of state begins a regional tour to try to revive Israeli-Palestinian peace moves.

BULLETIN No.152

Washington Institute Deterrence in the Middle East: Consequences of the Lebanon War
Debka Israel Quits Lebanon Leaving Hizballah Back in the Saddle under UN Auspices Print
Syria has little room to maneuver in Tehran's shadow By Iason Athanasiadis
Syria's Assad: No one can stop Hezbollah weapons smuggling
Al Hayat Brammertz's Surprise for the International Community Raghida Dergham
Pro-Kurdish Activists Released in Syria
Understanding the Iran-Hezbollah Connection United States Institute of Peace
Ruined Towns Look to Beirut, Mostly in Vain Nearly $900 million in international pledges remains untapped by the Lebanese government.
Looking back warily, Israel exits Lebanon The Israeli army left all but one divided border town in Lebanon Sunday, fulfilling a key condition of the truce

Carnegie Endowment What Can Abu Mazin Do? By Nathan Brown Full Text (PDF)
Ha’aretz - Print Edition
Gideon Levy: Israel doesn't want peace with Syria - period
Analysis: Unilateral withdrawals
Daily Star Palestinian infighting is helping Israel do as it pleases
Guardian Eight Palestinians die as Fatah and Hamas fight in Gaza Demonstration by unpaid officials turns to shooting as fears grow of slide to civil war between rivals

Inter Press Service Kirkuk Fearful of Future
Iraq Kurds in Turmoil Over Saddam Spy Allegations

Christian Science Monitor To contain Iran, keep military options open
The Iranian regime has more nerve than the US, and nerve translates into power. By Robert D. Kaplan
The Big Question On Iraq By Jackson Diehl
New York Times The State of Iraq: An Update By NINA KAMP, MICHAEL O'HANLON and AMY UNIKEWICZ The data suggest that while Iraq is not lost, the United States and its allies there are hardly winning either.
Blinded by Hindsight By RICHARD A. CLARKE If we are going to defeat the enemy, we must learn again to discuss our differences about Iraq and terrorism in civil and analytical terms and not let the past obscure the future.
CSIS Judging the Iranian Threat: 20 Questions We Need to Answer THE REPORT
OpenDemocracy Iran: the next crisis An embattled White House could engineer pre-election tension with Tehran, says Paul Rogers
Washington Institute Dealing with Iran's Nuclear Ambitions, Post-Lebanon By Shahram Chubin and Gary Samore
TED KOPPEL An Offer Tehran Can’t Refuse
What can the U.S. do to prevent Iran from developing nuclear technology? Little or nothing. Washington should instead bow to the inevitable.
Christian Science Monitor To contain Iran, keep military options open The Iranian regime has more nerve than the US, and nerve translates into power. By Robert D. Kaplan
The Last Marja Sistani and the End of Traditional Religious Authority in Shiism

Heritage Foundation Is the European Union in the Interests of the United States? by Multiple Authors
Heritage Foundation China and the Middle East: A New Patron of Regional Instability by Ji Hye Shin and John J. Tkacik, Jr
CEPS What should the European Union do next in the Middle East? (PDF) for FREE
Is a "New Middle East" Possible?Lowy Institute

Türkiye’nin Lübnan’a Asker Göndermesi: Riskler, Fırsatlar

Oytun Orhan*

Türkiye’de, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin (BMGK) 1701 (2006) sayılı kararı uyarınca görev talimatı kapsamı genişletilmiş bulunan Lübnan’daki barış gücüne (UNIFIL) asker gönderme meselesi, tıpkı 1 Mart tezkeresi öncesindekine benzer bir tartışma ortamı yaratmıştır. Bölgenin karışıklığını öne çıkararak gidilmemesini savunanların karşısında, Türkiye’nin hem tarihî hem de bölgesel rolü açısından gitmesini isteyenler olmuştur. Aynı tartışma ortamı ASAM’da da yaşanmış ve farklı görüşler ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada, Lübnan’a Türk askerinin gönderilmesinin desteklenmesinin ya da karşı çıkılmasının ötesinde, konuya, Türkiye için oluşabilecek zararlar ve faydalar açısından bakılmaya çalışılacaktır. Bu noktada, her ne kadar derginin kendi içinde, “ASAM yayınlarındaki görüşler aksi belirtilmedikçe yalnızca yazarını bağlamaktadır” kaydı yer almakta ise de, özellikle bu yazıdaki fikirlerin sadece yazarı bağladığını belirtmek gerekmektedir.

Çalışma, temel olarak üç bölümden oluşmaktadır. İlk kısımda “riskler” başlığı altında, Türkiye’nin karşılaşabileceği olası sorunlar ele alınacaktır. İkinci kısımda bu riskler değerlendirilecektir. Her bir unsur tartışılarak, riskin düzeyi saptanmaya çalışılacaktır. Sonraki bölümde ise, “Lübnan’a Neden Asker Göndermeliyiz?” başlığı altında, göreve katılımın Türkiye’ye ne gibi getirileri olabileceği tartışılmaya çalışılacaktır. Böylece okuyucuya riskleri ve fırsatları değerlendirme olanağı sunulacaktır. Çalışma, genel bir değerlendirmeyle sonuçlandırılacaktır.

1. Riskler

Riskler, daha çok, Lübnan’a asker gönderilmemesini savunanlar tarafından ön plana çıkarılmaktadır. Lübnan’a asker gönderilmesine karşı olanların en önemli gerekçesi, “asker kaybı olasılığı”dır. Bu, barış gücü operasyonlarına gönüllü katılımda bulunan ülkelerin en başta dikkate aldıkları konudur. Birçok değerlendirmenin sonucunda “bir askerimize bile zarar gelme olasılığı var mıdır?” sorusu sorulmaktadır. Dolayısıyla asker kaybı riski haklı ve kabul edilebilir bir gerekçedir ve elbette dikkat edilmesi gereken bir konudur. Fakat, aşağıda belirtileceği gibi, başka unsurlar da söz konusu olabilmektedir.

a. Devletler, siyasal ve ekonomik çıkarları ya da güvenlik kaygıları nedeniyle barış gücüne katılırlar. Uygulamada çoğu devlet, asker kaybı konusunda ciddi bir risk olduğunu düşündüğünde asker göndermeme yoluna gitmeyi tercih etmektedir.Asker kaybı denince tabiidir ki silahlı bir çatışma olasılığı kastedilmektedir. Somut konumuz açısından BM Barış Gücü’yle çatışmaya girmesi muhtemel örgüt Hizbullah’tır. Hizbullah, Türk askerlerinin de gideceği bölge olan Güney Lübnan’da gerçekten çok güçlüdür ve “isterse” Barış Gücü’ne yönelik bir operasyona girişebilir ve kayıp verdirebilir. İsrail’in 1982 yılında Güney Lübnan’ı işgalinin ardından kurulan Hizbullah, o yıllarda bölgede görevli barış gücüne yönelik büyük bir saldırı düzenlemiş ve barış gücü, büyük oranda çekilmek zorunda kalmıştır.

Bundan sonra sıralanacak riskler de esasen birinci başlıkla (Hizbullah’la çatışma) bağlantılıdır. Yani bu riskler, birinci olasılığın gerçekleşmesi durumunda ortaya çıkabilecektir.

b. Bir çatışmanın başlaması ve gelişmesi halinde ortaya çıkabilecek ikinci bir risk, Türkiye’nin İran ve Suriye ile ilişkilerinin bozulmasıdır. Bu ülkelerle son yıllarda yakın ilişkiler geliştirilmiştir. Suriye ile Adana Mutabakatı sonrasında gelişmeye başlayan ilişkiler, Irak Savaşı’ndan sonra daha da derinleşmiştir. 1 Mart tezkeresinin TBMM tarafından reddi, hem Suriye hem de İran’ın Türkiye’ye bakışında olumlu etkiler yapmıştır. Irak konusunda duyulan ortak kaygılar üç ülkeyi belli konularda bir araya getirmiştir. Üç ülkenin Irak’a genel bakışları farklı olsa da, toprak bütünlüğünün korunması bakımından ortak bir politika yürütmektedirler. Bu da son yıllarda İran ve Suriye’yi PKK konusunda Türkiye ile işbirliğine yöneltmiştir. İşte Türkiye’nin UNIFIL’e katılımı ile birlikte ortaya çıkabilecek en önemli risklerden biri, bu olumlu sürecin bozulmasıdır.

Hizbullah, Suriye ve özellikle de İran’dan bağımsız düşünülemez. Hizbullah’ın, İran ve Suriye’nin “vekili” olduğu şeklindeki bir yaklaşım doğru olmamakla birlikte, örgütün bu devletlerin etkisinde olduğu ve büyük bir destek aldığı da gerçektir. Hizbullah, her iki ülkenin de en önemli bölgesel kozlarından biridir. Bu nedenle İran ve Suriye, Hizbullah’ı kaybetmek istememektedir. Dolayısıyla Hizbullah’ın aleyhine olabilecek her türlü gelişme bu ülkeleri rahatsız edecektir.

Barış Gücü birkaç açıdan Hizbullah’ın yeteneğini İsrail’e karşı zayıflatacaktır. Öncelikle, Hizbullah’ın İsrail’e karşı eylem gerçekleştirme yeteneği oldukça sınırlanmış olacaktır. Güney Lübnan’dan çıkarılacağı için, İsrail’in kuzey sınırı Barış Gücü aracılığıyla güvence altına alınmış olacaktır. Barışı bozan taraf olmak istemeyeceği için, Barış Gücü oradayken Hizbullah’ın İsrail’e saldırması son derece zorlaşacaktır. Barış Gücü’nün en önemli görevlerinden biri, Suriye sınırı ve denizden girişleri kontrol ederek Hizbullah’a olası silah sevkıyatını engellemektir. Barış Gücü’nün konuşlanmasından sonra İran’ın sağladığı silahlar Suriye üzerinden kolayca Hizbullah’a aktarılamayacaktır. Suriye ve İran’ın Barış Gücü’ne bakışları bu çerçevede şekillenecektir. Dolayısıyla güç içindeki her unsura olumsuz yaklaşacaklardır. Bunun da ötesinde, ikinci kısımda tartışılacağı üzere, Hizbullah’ın kendisinin de Barış Gücü’yle çatışmaya girme olasılığı çok uzak bir ihtimal değildir. Hizbullah’ın girişeceği her eylem, doğrudan arkasındaki İran ve Suriye’yi gündeme getirecektir. Bu nedenle Barış Gücü’ne katkıda bulunan ülkelerin İran ve Suriye ile karşı karşıya gelme olasılığı bulunmaktadır.

c. Barış Gücüne katılmanın risklerinden biri de Türkiye’nin Arap dünyasında son zamanlarda artan prestijinin zarar görmesidir. Çünkü, Arap dünyasında şöyle bir algılama mevcuttur: “Lübnan’a gelecek Barış Gücü, ABD ve İsrail’in çıkarlarına hizmet edecektir. Barış Gücü bu çıkarların aracı konumdadır.” Dolayısıyla Türkiye’nin de bu konuma yerleştirilmesi ihtimali bulunmaktadır. Bu da, Türkiye’nin 1 Mart tezkeresinin reddinin ardından Arap dünyası içinde oluşan olumlu imajını zedeleyebilir.

Birinci başlıkta dile getirilen “Hizbullah’la karşı karşıya gelme” riski, imaj sorununu daha da derinleştirmektedir. Hizbullah, Lübnan Savaşı’ndan birçok anlamda zarar görerek çıkmış olsa bile psikolojik bir zafer kazandığı kesindir. Arap devletlerinin yöneticilerinin resmî söylemlerinin aksine, halklar arasında Hizbullah’ın popülaritesi artmış ve örgütün destek tabanı genişlemiştir. Bu nedenle Hizbullah’la karşı karşıya gelmek Arap halkları nezdinde bir imaj sorunu yaratabilir.

2. Risk Analizi

Yukarıda sıralanan risklerin düzeyine bakmadan önce, Lübnan’a asker göndermeye ilişkin yaklaşımlarda görülen iki temel yanılgıdan bahsetmek gerekmektedir. Aşağıda sıralanacak iki saptamanın, Türkiye’nin gerçek çıkarlarını doğru bir şekilde tespit açısından önünü tıkadığı düşünülmektedir.

Birincisi, ABD ve İsrail’in BM Barış Gücü’ne yönelik düşüncelerinin Türkiye’nin politikalarını etkilemesidir. Türk kamuoyunda, “BM Barış Gücü ABD ve İsrail’in çıkarınadır dolayısıyla bizim Lübnan’a askerlerimizi göndermememiz gerekmektedir” şeklinde bir düşünce bulunmaktadır. Devletler dış politikalarını salt bir ülkeye karşı olmak düşüncesiyle oluşturmazlar. ABD ve İsrail’in BM Barış Gücü’nün Lübnan’a yerleşmesinde çıkarı olması, Türkiye’nin de çıkarının olmasını engellemez. Şu anda Irak’ta olduğu gibi, belli konularda bu ülkelerin çıkarları uyuşmayabilir. Ama belli konularda çıkarlar örtüşebilir. Dolayısıyla konuya “ABD ve İsrail’in çıkarına” yaklaşımından çok, “Türkiye’nin çıkarına mı, değil mi” noktasından bakılması daha sağlıklı olacaktır.

İkinci yanılgı, asker gönderme meselesinin doğrudan PKK ve Kuzey Irak sorunuyla ilişkilendirilmesidir. Bu konudaki yaklaşım da şudur: “Bizim PKK gibi bir sorunumuz varken, dolayısıyla Kuzey Irak’a asker göndermemiz gerekirken, Lübnan’da ne işimiz var?”.

PKK ve Kuzey Irak meselelerinin Türkiye açısından yaşamsal konular olduğu ve diğer tüm konulardan daha fazla önem taşıdığı kesindir. Ama bu konunun önem derecesinin yüksek oluşu, Türkiye’nin diğer dış politik konuları görmezden gelmesine veya geri plana atmasına neden olmamalıdır. Lübnan’a asker gönderme, ancak PKK sorunu açısından bir zafiyet, zarar getirecekse böyle bir yaklaşımın geçerliliği olabilir. Aksi halde bu iki konuyu birbirinden bağımsız düşünmek gerekmektedir. PKK tehdidinin önemi kabul edilmekle beraber, bunun Türkiye’nin önünü tıkamasına izin verilmemelidir.

Bu genel yaklaşımın ardından, ilk bölümde sıralanan riskleri teker teker ele alacak olursak:

a. Kısa vadede olmasa da, gerçekten Barış Gücü’nün asker kaybı verme ve Hizbullah’la bir çatışmaya girme ihtimali vardır. Ancak, kısa dönemde, Türk askeri dahil, Barış Gücü içindeki personelin hedef olma ihtimali düşüktür. Hizbullah son silahlı çatışmadan askerî anlamda ciddi kayıp vererek çıkmıştır ve bir toparlanma dönemine ihtiyaç duymaktadır. Olası bir eylem uzun dönemde ve ancak toparlanmanın ardından gerçekleşebilir.

Uzun dönemde eylem olsa bile, hedefin Türk askerleri olma ihtimalinin düşüklüğü iki nedene bağlanabilir. Birinci neden; -Lübnanlı Ermeniler hariç--, İran, Suriye, Hizbullah ve Lübnan’daki diğer unsurların Türkiye’ye bakış açısı ve duydukları ihtiyaçtır. İkincisi, Türk Barış Gücü’nün görev bölgesi ve görevinin niteliğidir.

İran, Suriye, Hizbullah veya Lübnan içindeki diğer gruplar Barış Gücü’ne tehdit yaratabilir. İran ve Suriye açısından bakacak olursak, bu ülkeler Irak Savaşı’ndan bu yana yoğun uluslararası baskı altındadır. Bu nedenle bölgede Türkiye’ye ihtiyaç duymaktadırlar. Suriye, dışlanmış konumundan kurtulmak açısından Türkiye’ye yakınlaşmaktadır. İran ise, nükleer planları konusunda yaşadığı krizde Türkiye’yi yanında tutabilmek için “jestler” yapmaktadır. İran ve Suriye bu ortam içinde, büyük bir olasılıkla Türkiye’yi karşılarına alacakları bir pozisyona düşmek istemeyeceklerdir. Bu nedenle, Türkiye’nin Lübnan’da hedef olmasına karşı çıkacaklardır. İran ve Suriye’nin isteği / onayı olmadan Hizbullah’ın Türk askerlerini hedef alması oldukça uzak bir ihtimaldir. Ancak yine de Türk askerlerine yönelik bir saldırının olmamasının garantisini kimse veremez. Lübnan içindeki gruplardan sadece Ermeniler[i] Türkiye’ye olumsuz yaklaşmaktadır. Olası bir saldırı, bu toplum içinden bir grubun kışkırtılması sonucu gerçekleşebilir. Şu an için gözüken en büyük risk Ermeni kaynaklıdır.

Türk Barış Gücü’nün niteliği ve görev kapsamı da yine asker kaybı olasılığını azaltan bir etkendir. BMGK’nın 1701 (2006) sayılı kararına göre Barış Gücü’nün görev kapsamı şu şekildedir:

- Çatışmaların durdurulmasını gözetlemek,
- Lübnan ordusunun güneye yerleşmesine destek olmak,
- İnsani yardım faaliyetlerinin sivil halka ulaşımına yardımcı olmak,
- Ülkeye silah girişlerinin denetlenmesine yardımcı olmak,
- Çatışmaların önlenmesi için gerekli önlemleri almak,
- Barış Gücü’nün faaliyetlerinin engellenmesi durumunda güç kullanarak karşı koymak,
- Fiziki şiddet altındaki sivilleri korumak.

TBMM kararında, meşru savunma ve çok istisnai durumlar dışında muharip görev üstlenme ve çatışmaya girme gibi bir durumun söz konusu olmadığı belirtilmektedir.[ii] Temel amaç, Lübnan ve İsrail arasındaki istikrar ortamının sürmesine katkıda bulunmak ve Lübnan Hükümeti’nin egemenliğinin tüm ülkeye yayılmasına yardım etmek olarak ifade edilmektedir. Bu çerçevede Türkiye’nin katkısı şu şekilde belirlenmiştir:

- Deniz Görev Gücü için kuvvet tahsis etmek,
- Deniz ve hava ulaşım desteği sağlamak,
- Lübnan ordusunu eğitmek,
- İnsani yardım unsurlarının güvenliğini sağlamak.[iii]

Bu taahhütler dışında, silahlı unsurların silahtan arındırılması dahil, Türk kuvvetlerinin kullanılmayacağı açıkça ifade edilmektedir. Basında çıkan haberlere göre, Genelkurmay Başkanlığının konuya ilişkin raporunda da “çatışma riskinin düşük” olduğu belirtilmektedir.

Türkiye’nin esas işlevi, liman ve havaalanları aracılığıyla Barış Gücü’ne destek olurken, denizden gerçekleşecek olası silah sevkıyatları önlemeye yönelik denetimdir. Daha çok deniz gücünün kullanılıyor olması ve Hizbullah’ı silahsızlandırma gibi bir işlevin kesinlikle üstlenilmemiş olması Türkiye’nin asker kaybı olasılığını düşürmektedir.

b. İkinci risk olasılığına yönelik değerlendirme esasen birinci başlıkta zaten tartışılmıştır. İran ve Suriye’nin mevcut koşulları nedeniyle Türkiye’ye duydukları ihtiyaç açık tavır alınmasını engelleyecektir. Türkiye, Hizbullah’ın silahsızlandırılması bağlamında bir görev üstlenmediği sürece, salt Barış Gücü içinde yer aldığı için İran ve Suriye ile ilişkilerin temelinden değişme olasılığı çok düşüktür. Bu iki ülkeyle Türkiye’nin iyi ilişkiler içinde olması gerekliliği kaçınılmazdır. Ancak Lübnan’a asker gönderme bu iyi ilişkilerin alternatifi değildir. Hem asker gönderilip hem de bu ülkelerle mevcut iyi ilişkiler korunabilir.

c. Üçüncü risk faktörünün gerçekleşmesi için Hizbullah’la çatışmaya girilmesi gibi bir koşul gerekmektedir. Bu olasılığın düşüklüğü zaten belirtilmiştir. Bunun yanında Arap dünyası içinde Hizbullah’a ve son olaylara bakış açısından bir bölünme de söz konusudur. Yukarıda ifade edildiği üzere, Hizbullah savaştan psikolojik anlamda büyük kazançlar sağlamış ve “halklar arasında” destek tabanını genişletmiştir. Ancak “Arap yönetimleri” bazında baktığımızda durum farklıdır. Mısır, Ürdün, Suudi Arabistan gibi ülke yönetimleri savaş nedeniyle Hizbullah’ı sorumlu tutmakta ve son derece mesafeli yaklaşmaktadırlar.[iv] Bu, Şiiliğin yükselişi ve dolayısıyla bölgede İran etkisinin artması, radikal İslam’ın yükselişi gibi nedenlerden kaynaklanmaktadır. Yönetimlerin bu “resmî” bakışının ileride Arap kamuoyunu da etkilemesi düşünülebilir. Bu nedenle, Türkiye’nin imaj kaybının sınırlı düzeyde kalacağı söylenebilir.

Tüm bu değerlendirmelerin ışığında varılabilecek sonuç, risk düzeyinin düşük olduğudur. Risklerin tamamen ortadan kalkması gibi bir durum söz konusu değildir. Ancak her şeyde olduğu gibi, dış politikada da, risk almadan önemli yararlar elde etmek olanaksızdır. Burada önemli olan, risklerin olabildiğince doğru ve gerçekçi bir şekilde saptanabilmesi ve değerlendirilebilmesidir. Aslında, risk gerçekten düşük bile olsa, asker göndermenin ulusal çıkarlara kayda değer bir katkı sağlayıp sağlamayacağının irdelenmesi büyük önem taşımaktadır.

3. Lübnan’a Neden Asker Göndermeliyiz?

a. AB İle İlişkiler: Lübnan’a asker göndermenin AB ile ilişkiler sürecinde olumlu getirileri olabilir. Burada Türkiye’nin AB üyeliğini radikal bir biçimde etkileyecek bir etkenden bahsedilmemektedir. Ancak, Türkiye’nin Barış Gücü’ne katkıda bulunması, AB’nin Türkiye ile ilişkilerini değerlendirirken dikkate alacağı yeni bir unsur olabilir. Türkiye’nin AB nezdinde önemi artacaktır. Türkiye’nin AB için en büyük önemi stratejik konulardır. AB belli bölgelerde daha etkin rol arayışı içindedir. Bunu Türkiye aracılığıyla yapabileceğini düşünmektedir. Bu güce katılım AB’ye bu konuda gösterge olacaktır. Türkiye askerî kapasitesini gösterecektir. Türkiye’nin sadece hava sahasını, limanlarını ve havaalanlarını kullandırması bile, jeopolitik konumunun ne kadar büyük bir önem taşıdığını somut olarak gösterebilecektir. Ortak kültürel özelliklerimizin ve halkının çoğunluğu Müslüman olan bir ülke olmamızın AB’ye bu bölgelerde daha etkin olabilmek açısından sağlayacağı katkı ortaya çıkabilecektir. Türkiye’nin, “Doğu ile Batı arasında köprü olma” işlevi soyut bir coğrafi tanımlama olmaktan çıkıp, siyasal ve somut bir anlam ve içerik kazanacaktır. Barış gücünün başarısı için, yerel güçlerin ve halkın desteği anahtar unsurdur ve barış gücünün halk tarafından tamamen tarafsız bir güç olarak algılanması, uygulamalarıyla örnek olması gereklidir. Türkiye işte bunu sağlayacak askerî yeteneğe ve deneyim birikimine sahip olan bir ülkedir. Lübnan krizi, AB’ye, Türkiye aracılığıyla bölgede nasıl daha etkin bir rol oynayabileceğini gösterebilecektir.

b. Pazarlık Aracı: Türkiye’nin Lübnan Barış Gücü’ne katılımı büyük önem taşımaktadır. Bu nedenle uluslararası toplumun çeşitli kesimlerinde ısrarla Türkiye’nin katkısının önemi vurgulanmıştır. Bu önemin birkaç nedeni vardır. Birincisi Türkiye’nin Müslüman bir ülke olması ve Arap dünyası ile ilişkileridir. Bu, Barış Gücü’ne bakışı etkilemektedir. Bundan da önemlisi, Türkiye’nin varlığı İran ve Suriye’nin güce yönelik politikalarını olumlu etkileyecektir. Bu ülkeler, Güç’e karşı bir eyleme girişmeyi düşünürlerse, Türkiye önemli bir engelleyici faktör olabilecektir. İşte Türkiye bu önemini etkin biçimde kullanabilirse güce katılımı konusunu bir pazarlık aracına çevirebilir. Bu tabii ki güce katılım öncesinde gerçekleşecek bir pazarlık olmayacaktır. Daha sonraki aşamada diplomasinin etkin kullanımıyla, katkımız Türkiye’ye somut getirilere dönüştürülebilir. PKK, Kuzey Irak, AGSP içindeki konumumuz[v] ve BM Güvenlik Konseyi’ne üyelik, bu bağlamda ilk akla gelen konulardır.

c. Orta Doğu’da Etkin Aktör Olma: Türkiye bölgesel bir güç olma iddiasında bir devlettir. Orta Doğu, coğrafi, tarihsel, kültürel nedenlerle Türkiye’nin etkin olmak istediği bölgelerden biridir. Buradaki güvenlik ortamı, istikrarsızlık Türkiye’nin güvenliğini doğrudan etkilemektedir. Bunlara siyasal ve ekonomik gerekçeler de eklenebilir. Etkinlik arayışı varsa ve bölge Türkiye’yi doğrudan etkiliyorsa, gerektiğinde çatışmaların bile dışında kalmak, bu amaçlara hizmet etmeyecektir. Güce katılım Türkiye’yi bölgede daha önemli bir aktör konumuna getirecektir. Türkiye’nin Orta Doğu’daki etkinliği tartışılırken sürekli “hem Batı hem Arap dünyası hem de İsrail’le iyi ilişkilere sahip olma” gündeme getirilmektedir. Bu önemli olmakla birlikte, İsrail-Filistin sorununda görüldüğü gibi, ciddi bir etkinlik sağlanamayabilmektedir.[vi] Daha fazla rolün gereği, çatışan taraflar, bölgedeki aktörlerle yakın ilişkilerden ve karar almalarını etkileyebilme kapasitesinden geçmektedir. Lübnan’da bulunmak Türkiye’ye bu açıdan fırsat sunacaktır. Lübnan Hükümetiyle ve içerideki farklı gruplarla somut ilişkiler kurulacaktır. Bu da Türkiye’yi bölgede daha etkin bir konuma yükseltebilecektir.

ç. Bölgede Stratejik Üstünlüğün Korunması: Afganistan ve Irak Savaşı, İran açısından ABD gibi bir tehdidi hemen yanı başına taşımış olsa da, diğer taraftan bölgede güçlenmesine neden olan fırsat alanları da yaratmıştır.[vii] Afganistan’da ve Irak’ta İran’ın rekabet halinde olduğu rejimler yıkılmış, üstelik, kendisinin desteklediği gruplar -Afganistan’da Kuzey İttifakı ve Irak’ta Şiiler- iktidarda etkin konuma gelmişlerdir. Filistin’de yine kendisinin uzun yıllardır desteklediği HAMAS iktidara gelmiştir. Bu zincirin son halkası, Lübnan’daki Hizbullah varlığı sayılabilir. Son savaşla Hizbullah’ın Lübnan içindeki gücü ve İsrail’e karşı oluşturduğu tehdidin boyutu net olarak görülmüştür. Hizbullah’ın güçlenmesi, bölgede İran etkisinin daha da artmasıyla sonuçlanacaktır.

Genelkurmay Eski Başkanı Emekli Orgeneral Hilmi Özkök’ün ifadesiyle, “Türkiye bölgede stratejik üstünlüğünü kaybetmektedir.”[viii] İran ise, Hizbullah aracılığıyla etkinliğini Lübnan’a da yaymaktadır. Hizbullah’ın siyasallaşması, silah bırakması konusuna bu açıdan bakılabilir. Asker göndermeye, Türkiye’nin bölgesel üstünlüğünü koruması ve çıkarları açısından yaklaşılması daha doğru olacaktır.

d. Şiiliğin Yükselişinin Önlenmesi Gerekliliği: Irak Savaşı sonrasında Orta Doğu üzerine yapılan yorumlarda zaten artan bir Şii etkisinden bahsedilmektedir. Hizbullah’ın Lübnan’da artan gücü bu görüşü pekiştirmektedir. Birçok yorumda, Hizbullah’ın eylemleri ve “zaferi” bölgede Şii-Sünni ayrışımını derinleştiren bir etken olarak değerlendirilmiştir. Bu durum, Türkiye’nin güvenliği açısından olumsuz sonuçlar doğurabilir. Bölgede Şiiliğin etkinlik kazanması, Iraklı Şiilerin siyasal süreçlere bakışında değişimler yaratabilir. Ayrışımın derinleşmesi, Irak içinde Sünnilerle beraber yaşama düşüncesine zarar verebilir. Sonuçta, Şiilerin yeni politik yükselişi Irak’ın parçalanmasında önemli bir unsur olabilir. Sadece bu faktörün Şiilerin bakışlarını şekillendirmesinden bahsedilmemektedir. Bu olgu, ancak ayrılma yönünde gelişebilecek bir süreci etkileyecek bir unsur olarak değerlendirilebilir. Bu yönde bir gelişimin Türkiye’nin güvenliği ve Irak politikası açısından doğuracağı zararlar açıktır.

e. İstikrarsızlığın Önlenmesi: Türkiye genel olarak Orta Doğu’da istikrar arayışındadır. Bölgede otorite boşluklarının oluşması, istikrarsızlık, Türkiye’nin güvenliğini doğrudan veya dolaylı olarak etkilemektedir. Örneğin Hizbullah’ın güç kazanması, bölgede aynı zamanda hem radikal İslam’ın, hem de diğer devlet dışı silahlı grupların güçlenmesine neden olacak bir süreci başlatabilir. Bunların Türkiye’nin güvenliği açısından olumsuz etkileri olabilir.

Sonuç

Barış gücü operasyonlarında başarılı olabilmenin önkoşulu, çatışan tarafların samimi mutabakatı ve desteğidir. Bu açıdan Lübnan bağlamında Türkiye açısından olumlu sayılabilecek koşulların varolduğu söylenebilir. Türkiye tüm taraflarla görüşmüş ve olumlu görüşlerini almıştır. Bunun da ötesinde Türkiye’nin katılımına tüm taraflar özel önem vermektedir. Bu da Türkiye açısından riskleri azaltan bir unsur olarak düşünülebilir. Halen Beyrut’ta üniversitede dersler veren ve uzun süre Lübnan’da BM Sözcüsü olarak görev yapan Timur Göksel; “Türkiye’nin risk analizini çok iyi yaptığını ve Türk askerine saldırı olasılığını düşük gördüğünü” belirtmektedir.[ix] Dolayısıyla, siyasal, ekonomik ve güvenliğe ilişkin çıkarlar açısından Lübnan’a asker gönderilmesi uygun bir seçenek olarak düşünülebilir.

TBMM zaten bu yöndeki iradesini ortaya koymuştur. Bu noktadan sonra artık düşünülmesi gereken, Lübnan’da Türk askerinin başarılı olabilmesi için neler yapılabileceğidir. Bu ayrı bir çalışmanın konusu olabilir. Son olarak da şu söylenebilir: Sadece asker göndermek kendi başına, bu çalışma içinde sıralanan getirileri sağlamaz. Ancak bu getiriler açısından uygun bir ortam yaratabilir. Bunların gerçekleşmemesi durumunda asker gönderme kararının doğru ya da yanlışlığından çok, sonraki süreçte BM Barış Gücü’ne katılma konusunun Türk siyasi liderliği ve diplomasisi tarafından etkin biçimde kullanılıp kullanılamadığının sorgulanmasını gerektirebilir. Sorun asker gönderme kararının alınmasıyla bitmemektedir. Tersine, belki daha zorlu bir süreç yeni başlamaktadır. Lübnan konusundaki askerî etkinliğimizi somut siyasal ve ekonomik yararlara çevirebilmemiz gerekmektedir.

* ASAM Orta Doğu Uzmanı, E-Posta: oorhan@asam.org.tr.

[i] Ermeniler Lübnan nüfusunun yaklaşık yüzde üçlük kısmını oluşturmaktadırlar. Ermeni partilerden Taşnak Partisi’nin Suriye ve Hizbullah ile yakın ilişkileri bulunmaktadır. Daha detaylı bilgi için bkz. Cengiz Çandar, “Türkiye'ye Lübnan'ın içinden 'tehdit' var mı?”, Bugün, 18 Eylül 2006.
[ii] BM Genel Sekreteri Kofi Annan da, Ankara'daki temaslarında “Türk askerlerinin de yer alacağı BM Geçici Görev Gücü'nün Hizbullah'ın silahsızlandırılmasında görev almayacağı” güvencesini vermiştir. “Silahsızlandırma Yok”, Milliyet, 7 Eylül 2006.
[iii] T.C. BAŞBAKANLIK Kanunlar ve Kararlar Genel Müdürlüğü, Sayı: B.02.0.KKG/165-79/4265, 01 Eylül 2006 tarihli Lübnan’a Asker Gönderme tezkeresi.
[iv] Shaden Yaseen, “1701 Sayılı Kararın Arap Dünyası’ndaki Yansımaları”, Stratejik Analiz, Cilt 7, Sayı 78, Ekim 2006.
[v] Bu fikirdeki katkılarından dolayı ASAM Uluslararası Hukuk Danışmanı Doç. Dr. Sadi Çaycı’ya teşekkür ederim.
[vi] Serhat Erkmen, “Türk-İsrail İlişkilerinde Yeni Bir Dönem mi?”, Stratejik Analiz, Cilt 5, Sayı 61, Haziran 2005.
[vii] Bölgede artan İran etkisiyle ilgili birçok rapor ve yazı yayımlanmış yorumlar yapılmıştır. Burada birkaç örnek verilecektir. “Iran, Its Neigbours and the Regional Crises, Edited by Robert Lowe and Claire Spencer, A Middle East Programme Report, Chatham House, 2006, John Simpson, “Iran's Growing Regional Influence”, BBC News, 20 Eylül 2006.
[viii] “En Çok Tehdit Bu Dönemde”, Radikal, 29 Ağustos 2006.
[ix] Mehmet Ali Birand, “Asker Yollamakla Doğru Yapıyoruz”, Milliyet, 5 Eylül 2006.

BULLETIN No.151

Ephraim Kam The Ayatollah, Hizbollah, and Hassan Nasrallah
Israel Will Ease Grip on Lebanon Israel said it would end its blockade of Lebanon after being assured that international forces would stop arms from being smuggled to Hezbollah.
COMMENT: Fear and the two faces of France on Lebanon Attacks on the French and US contingents in Beirut in 1982 left a vivid mark on French decision-makers, writes Dominique Moïsi of France’s Institute for International Relations.
Schiff Top officers warned PM: War expansion a mistake Two General Staff officers opposed decision to expand ground offensive in Lebanon shortly before cease-fire.
Peres: Moscow asked Syria to explain why Hezbollah had Russian missiles
IDF already implementing some lessons of Lebanon war
Yedioth Ahronoth How to manage a crisis/ Leshem
Scheuer: Why Al-Qaeda Won the Lebanon War
Israeli-US Strategy: Lebanon and Iran Alarab online
Benn Itamar and the centrifuges in Natanz Since the end of the war in Lebanon, regional diplomacy has been conducted along two unrelated tracks. One is focused on stopping Iran's nuke program,the other on renewing Israeli-Arab talks.
Support for Hezbollah in Egypt Threatens Mubarak's Stability
Geopolitical Diary: Syria's Golan Gambit
Intelligence on Syria? No thanks
Syria Comment
Robert Kaplan - Why He is Wrong about Syria
Kanaan Speaks from the Grave? & Syria in Iraq
Syria Says "Yes" to 1701. Why?

New York Times Shiites Push Laws to Define How to Divide Iraqi Regions
CSIS Measuring Stability and Security in Iraq: The August 2006 Quarterly Report: Progress but Far from the Facts the Nation Needs and Deserves - Anthony H. Cordesman
IHT Get out of Iraq. Now DANIEL KURTZER American forces should be withdrawn from Iraq as soon as possible, even unilaterally if a regional accord proves to be impossible to attain
Stratfor Iraq: Tehran's Shiite Autonomy Solution

Christian Science Monitor Why Iran sees no rush for a nuclear deal Iran is emboldened by oil prices, its foes' involvement in other conflicts, and belief in its nuclear rights
Shlomo Ben-Ami The basis for Iran's belligerence

BULLETIN No.150

FPIF At War with Syria and Iran: The Neo-Cons May Get Their Wish
Time US Changed Tack on Syria by David Nason
UPI Outside View: The case for engaging Syria By Alon Ben-Meir
Never Say Never Again to Damascus Sami Moubayed
Syria is key: Jerusalem Post
Engage Syria or engage Iran? New Anatolian
Syria's crucial role: Why Damascus meddles - and matters International Herald Tribune, Aug. 8, by Stanley A. Weiss
A CRACK IN THE DOOR Can Damascus Help Stop the Violence?Spiegel Online
It was Syria that had kept Hizbollah in check Indian Express
Americans press Bush: Talk to Syria Ynetnews
Analysis: Iran and Syria exploiting weak Israeli leadership to ...Israel Insider
Experts debate Syria's Jerusalem Post
Syria Comment
Many Reasons the US Should Engage Syria
"It's Not Syria's Problem Anymore," by Robert Baer
More Calls to Engage Syria
"To Help Israel, Help Syria," by Andrew Tabler
"Syria Wants to Talk" by Imad Mustapha
UPI - Salhani - Analysis: U.N. force in Lebanon? Yes, but
Dar Al-Hayat Difficult Decisions for Hezbollah Raghida Dergham
Los Angeles Times Security Council Approves Israel-Hezbollah Measure U.N. resolution calls for halting all attacks and would clear the way for 15,000 peacekeepers. Critics call it ambiguous.
The Ball is in Israel's Court Patrick Seale
Daily Star Drop the 'war on terrorism' metaphorBy Richard N. Haass
From LRB, an essay on Israel's IDF, an article on Hizbullah, and a letter from Slavoj Zizek on Jerusalem.
New Yorker Test Case Washington’s real interests in Israel’s war.by Seymour M. Hersh
CNN Video: Hersh says Israel shared pre-war plan with US Bush Planned Lebanon War Months Before
Ehsan Ahrarı Can Hezbollah As a Fighting Entity be Destroyed?
Financial Times Lebanon ceasefire comes into effect
Lebanon in disarray over how to implement resolution
Israel accepts UN resolution but steps up fighting
Daily Star Lebanon can emerge stronger from crucible of war
Disengage Lebanon from regional turmoil By Farid El Khazen
Hizbullah's Leader: Charismatic, Dangerous
Assessing Hezbollah's Strength
Lebanese analyst calls militant Shiite Muslim movement the "best guerrilla force in the world."
Washington Post More Fighting Expected Hezbollah leader says militia would keep battling Israeli troops as long as they remain in Lebanon, and Israel insists they would not withdraw.
Editorial How to cease the fire Israel has the right to carry on with its military offensive, so long as the other clauses of the resolution are not being implemented.
Benziman Letting the IDF win The use of the armed forces to make diplomatic gains is one of the fundamentals of statesmanship, certainly in the neighborhood in which Israel seeks to survive.
Analysis / The IDF must leave Lebanon at once
Schiff ANALYSIS: Delayed ground offensive clashes with diplomatic timetable
IDF and cease-fire / Synchronizing timetables
Legal Analysis / Chapter VII: The 'teeth' of the UN
Gideon Levy To failure's credit The bad (and predictable) news: Israel is going to come out of this war with the lower hand. The good (and surprising) news: This ringing failure could spell good tidings.
Eldar Olmert should stay Olmert's courageous decision to buck a large majority of the public, as well as the generals and pundits who argued against the cease-fire, makes up for all those mistakes, as well as for a long list of failures.
Oren A ridiculous idea Israeli diplomacy has neglected everything that isn't related to Washington and has found itself unable to wield any influence with respect to at least half of the American-French formula.
Yedioth Ahronoth Putting force into peace-keeping forces
The Region: Syria and Iran get off scot-free By BARRY RUBIN In the terrorism sponsorship business, it doesn't get any better than that.
Analysis: Why Israel ought to authorize a massive use of ground forces
50 newborn babies in the West Bank and Gaza Strip have been named after Hezbullah leader...
Comment: Cease-fire less impressive than the war's accomplishments By MK EFFI EITAM
BBC Lebanon falters over truce detail Lebanese talks on disarming Hezbollah are put off as fighting goes on just hours before a ceasefire deadline.
Wars by proxy Lebanon conflict exposes wider regional fault lines Der Spiegel Beirut's So- Called Army The Lebanese Army figures prominently in all postwar scenarios envisioned for Lebanon. Current plans call for Lebanon's army to help secure the border with Israel. But neither Israel nor Hezbollah takes the poorly trained, internally divided force seriously.
AFP US Planned Israel's Lebanon Invasion Long Before Sodiers' Capture (see also Helena Cobban)
Guardian Leader A war without winners This was a war which should never have happened and which should stop now. It does not need an even more tragic, ceasefire-breaking, final phase of the kind which Israeli military plans may still entail and which will prove no more successful than what has gone before.
Washington Post In Mideast, It's Condi's Fight Now By James Mann, If things really fall apart in the Middle East, so will Condoleezza Rice's political prospects and the ambitious ideas she has worked so hard to advance.
NYT Magazine Hezbollah’s Other War By MICHAEL YOUNG Israel may eventually stop Hezbollah from firing missiles across its border. But the radical Shiites are well on their way to destroying the creation of a new Lebanon, which may have been the point all along. Go to Article
Bitterlemons - Why a Hizballah defeat is more important for the US than Israel Henri J. Barkey
Financial Times Bush ‘believes conflict is a US-Iran proxy war’ Washington’s foreign policy elite is engaged in a bitter tussle between “neoconservatives” and “realists” seeking to influence George W. Bush’s stance on the Israel-Lebanon crisis. The neocons increasingly have the upper hand
How will post-war Lebanon change the political dynamics in the Middle East?
Stratfor Special Report: Israel at Odds With Itself
Daily Star Israel's political disarray threatens to prolong war
UN Security Council adopts cease-fire resolution Israel says it is 'satisfied' with revised resolution
PM's Office: Lebanon offensive will continue
Yedioth Ahronoth 'Offensive to be expanded' Despite UN resolution, military source tells Ynet army to continue movement towards Litani
Jerusalem Post UNIFIL and Lebanese army to deploy to south Lebanon Olmert to recommed cabinet approval of resolution; IDF to withdraw after 15,000-strong UN force arrives; offensive continues.
BBC Wearying of war? First signs of dissent emerge in Israel over the Lebanon conflict KR Longtime Hezbollah member provides glimpse into group
Der Spiegel INTERVIEW WITH LEBANESE CHRISTIAN LEADER CARDINAL NASRALLAH SFEIR "We Don't Want a Proxy War in Lebanon"
Hezbollah: Entrenched, Adaptive and Well-Equipped Stratfor
Carnegie Policy Outlook, “Hizbollah’s Outlook in the Current Conflict (Part One): Motives, Strategy, and Objectives,” by Amal Saad-Ghorayeb
New York Times U.N. Council Backs Measure to Halt War in Lebanon Olmert will wait until Sunday to obtain his cabinet’s approval of the resolution. Until then, the Israeli offensive will continue.
Editorial One Month Later in Lebanon The resolution that the United Nations Security Council finally passed will have to be put into effect as quickly and thoroughly as possible, and must lead to a lasting political solution that can avoid future conflicts.